![](/files/fa/news/1402/12/21/156919_766.jpg)
مهر نوشت: موج اخراج اساتید دانشگاههای ایران در تابستان ۱۴۰۲ به راه افتاد. اخراج از دانشگاه، تعلیق، قطع یا کاهش حقوق، بازنشستگی اجباری، احضار توسط حراست دانشگاه، احضار از سوی نهادهای امنیتی و در نهایت محرومیت از فرصتهای حرفهای، بودجههای مطالعاتی و پروژههای علمی، از جمله موضوعاتی بود که در خصوص عملکرد دانشگاه تهران در فضای مجازی رواج پیدا کرد .
در این رابطه، سیدمحمد مقیمی، رئیس دانشگاه تهران در گفتگویی دراین خصوص گفت: یک آمار غیرواقعی در رابطه با ادعای اخراج اساتید برای دانشگاه تهران و دانشگاه علوم پزشکی تهران منتشر شده بود که مشخص نبود دقیقاً برای کدام دانشگاه است. ما در دانشگاه تهران هیچ وقت رویکرد برخورد نامناسب با اساتید و دانشگاهیان نداشتهایم و با هیچکدام از دانشجویان و کارمندان و اساتید که منتقد سیاسی و اجتماعی هستند، در ارتباط با فعالیتهایشان برخورد تنبیهی صورت نگرفته است. در دانشگاه تهران نه تنها برخورد نامناسب با منتقد صورت نمیگیرد، بلکه فضایی فراهم میشود که انتقادها مطرح شود، در واقع ما در دانشگاه تهران سازوکارهای نقد را فراهم کردهایم.
وی افزود: همیشه گفتهام که هیچ استاد اخراجی در دانشگاه تهران نداریم، زیرا اخراج معنای خاص خود را دارد. وقتی از ادعای اخراج استاد نام برده میشود به این معنا است که قرارداد یک استاد با استخدام رسمی دانشگاه تهران به دلایل مختلف و به صورت یکطرفه لغو شود که چنین موضوعی طی ۲.۵ سال اخیر در دانشگاه تهران اتفاق نیفتاده است. در مورد اعضای هیأت علمی پیمانی شرایط به گونه دیگری است. وقتی دوره پیمانی عضو هیأت علمی به پایان میرسد، عملکرد علمی و اخلاقی او مورد ارزیابی قرار میگیرد. در وضعیت استخدامی عضو هیأت علمی پیمانی که قرارداد یکساله با او منعقد میشود، در متن قرارداد قید میشود که فرد از نظر علمی و از نظر مقالات و پژوهشها باید شایستگی داشته باشد و اگر عضو هیأت علمی پیمانی موفق نشود در پایان سال در ارزیابیهای علمی، پژوهشی، فرهنگی و اخلاقی که توسط دانشجویان، همکارانش و واحدهای متولی رصد عملکرد اعضای هیأت علمی صورت میگیرد، امتیاز لازم را کسب کند، دانشگاه قادر به ادامه همکاری به عنوان عضو هیأت علمی پیمانی نخواهد بود.
مقیمی خاطرنشان کرد: من به شما اطمینان میدهم در خصوص تفکرات سیاسی و نقد کردن با هیچ شخصی قطع همکاری نداشتهایم و با تعداد قلیلی از افراد پیمانی، صرفاً بخاطر موضوعات علمی و تراز استادی دانشگاه تهران قطع همکاری کردهایم. البته ممکن است یک هیأت علمی پیمانی که تراز علمی را کسب نکرده است و در عین حال نقد سیاسی هم کرده باشد، در این لیست قرار داشته باشد و بخواهد از همین موضوع سو استفاده بکند و عدم تمدید قرارداد را به گردن رویکرد سیاسی بیاندازد و نه عدم احراز شایستگیهای علمی. در فضای مجازی عدهای را نام میبرند که در دانشگاه تهران حقالتدریس بودهاند - که عضو هیأت علمی دانشگاه تهران هم نیستند - و بنا به دلایلی همچون عدم نیاز گروه، نمره پایین ارزیابی دانشجویی و یا در مواردی به علت مشکل اخلاقی، ادامه همکاری با آنها قطع شده باشد. اما در برخی رسانهها میشنویم که میگویند ما به علت نقد سیاسی و یا گرایشات سیاسی، با آنها قطع همکاری کردهایم! من همینجا اعلام میکنم حاضرم اگر هر مدرس حقالتدریس یا عضو هیأت علمی پیمانی بگوید که وی را به علت نقد سیاسی یا گرایش خاص سیاسی از دانشگاه تهران اخراج کردهاند، با حضور هر رسانهای که استاد مدعی مشخص میکند، شخصاً نشست و مناظره برگزار کنم و ادعاهای استاد مربوطه را بر اساس مدارک و شواهد واقعی بررسی کنیم و در صورت تمایل استاد مدعی، دلیل واقعی قطع همکاری را به صورت شفاف بیان کنم و به شما اطمینان میدهم که اگر دلایل قطع همکاری برخی از اینها را با رسانهها و افکار عمومی در میان بگذارم، ذینفعان دانشگاه خواستار برخورد قضائی و قانونی با آنها خواهند شد.