دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو با اطمینان از شهادت آیت‌الله العظمی سیدعلی خامنه‌ای، رهبر معظم انقلاب اسلامی، نفسی از سر آسودگی کشیدند؛ چرا که تصور می‌کردند با از میان رفتن پیشوای نهضت مقاومت، صدای آزادی‌خواهان در خاورمیانه خاموش شده و ستون‌های استقلال‌طلبی در منطقه و جهان فرو ریخته است.

رسانه‌های وابسته به دشمن، در غایت شادی، این بمباران سبوعانه را تلاشی برای محو کامل هویت جمهوری اسلامی توصیف می‌کردند. آنان مدعی بودند نه تنها پیکری از رهبر انقلاب باقی نمانده، بلکه با شهادت فرماندهان ارشد نظامی، نظام سیاسی کشور نیز دچار فروپاشی شده است.

دشمن، پس از انتخاب مهره ای وابسته و حقیر در محفل شیطانی خویش، انتظار داشت مردم ایران به جای سوگواری، در خیابان‌ها به استقبال از او و متجاوزان برخیزند و در آغوش سرسپردگان دشمن پناه بگیرند.

متجاوزان گمان می‌کردند با این حملات غافلگیرانه، کار ایران و انقلابش برای همیشه به پایان رسیده و نقشه آنها به گونه ای پیش رفته که دیگر حتی اثری و فرصتی برای مراسم تشییع و بزرگداشت آیت الله خامنه ای باقی نمانده است؛ اما زهی خیال باطل! ایرانیان، ققنوس وار، از دل خاکستر آن انفجار برخاستند و جانی دوباره یافتند.

آنان با اتحاد، شجاعت، دلاوری و جانفشانی، چنان معجزه‌ای رقم زدند که جهان را به حیرت واداشت. ایرانیان، «کمان آرش»، «گرز رستم» و «شمشیر حیدر» را از نیام برکشیدند، جان بر کف نهادند و با تکیه بر هوشمندی، اراده پولادین، پهپادهای مدرن و موشک‌های نقطه‌زن خویش، «تهمتن‌وار» و «علی گونه» به دشمن یورش بردند.

این ایستادگی چنان بود که خیلی زود، مدعی ابرقدرتی جهان - و همدستش، که ادعای قدرت نظامی اول منطقه را دارد-، به زانو درآمد، پیشنهاد آتش‌بس داد و پذیرفت که با ایران باید با زبان احترام و عزت سخن گفت.

پس از درخشش خیره‌کننده فرزندان ایران در «میدان» طی آن جنگ چهل‌روزه، مردم بصیر کشورمان با حضور در «خیابان» و تجمع‌های باشکوه شبانه، نمادی از همبستگی ملی خود را به نمایش گذاشتند تا پشتوانه ای هم برای مردان «دیپلماسی» در «میز مذاکره» باشد.

این شگفتی ها، درخشش ها و حماسه سازی های ملت ایران همچنان ادامه دارد. آنها در یک هفته اخیر هم حماسه‌ای بی بدیل را رقم زدند؛ حماسه‌ای که با همراهی مشتاقانه ملت غیرتمند عراق، صحنه‌هایی را خلق کرد که در تاریخ جهان کمتر یافت می شود.

وداع باشکوه با «آقای شهید ایران» و تشییع بی‌نظیر او در خیابان های تهران، قم، نجف، کربلا و مشهد، با حضور ده‌ها میلیون عاشق و دلداده، عظمت انقلاب و عزت رهبر شهید آن، «آیت الله العظمی سیدعلی خامنه ای» را بار دیگر به رخ جهانیان کشید. این شکوه بی‌کران، نشان داد که دشمنان تا چه اندازه در شناخت روحیه ملت ایران و بنیان‌های انقلاب دچار خطا بوده‌اند.

«رهبر شهید» ما که تا پای جان بر سر پیمان ایستاد، اکنون، فراتر از یک رهبر، به «امام مستضعفان» و الگوی تاریخ‌ساز آزادی‌خواهان بدل گشته است. او همانطور که در دوران حیات، تاثیرگذار، تاریخ ساز و رهبر و راهنمای ملت سربلند ایران و مظلومان و حق طلبان جهان بود، پس از شهادت نیز زنده، توفنده و قدرتمند علیه استکبار باقی خواهد ماند و اندیشه ها و آرمانهایش، چون خورشیدی فروزان، راهنمای ملت ها و نسل‌هایی خواهد بود که پرچم مقاومت را در سراسر گیتی به دست گرفته‌اند تا از طریق معنویت، آگاهی و آزادی انسان‌ها، راهی برای غلبه بر ظلم و بی عدالتی در جهان بگشایند.

او با عزت زیست، با عزت جان داد، با عزت تشییع شد و با عزت در تاریخ باقی خواهد ماند، انشاءالله.