به گزارش اطلاعات آنلاین، در این برنامه علاوه بر کارگردان، آنتونیا شرکا (منتقد سینما) و بهناز شیربانی (روزنامهنگار و مدیر جلسه) در این نشست حضور داشتند تا یکی از تلخترین حوادث تاریخ معاصر ایران و بازتاب آن در قالب تصویر واکاوی شود.
در این نشست میترا مهتریان، کارگردان مستند «سینهما رکس»، هدف اصلی خود از ساخت این اثر را پرداختن به قربانیان مستقیم و غیرمستقیم فاجعه عنوان کرد. او در خصوص مدت زمان فیلم توضیح داد که شاید ۹۶ دقیقه زمان اثر برای مخاطب طولانی و آزاردهنده باشد، اما خانواده قربانیان ۴۷ سال است که این زخم سنگین را تحمل کرده و از آن سخن نگفتهاند. کارگردان عامداً فیلم را طولانی ساخته است تا مخاطب ملموستر درک کند که این مردم چگونه نزدیک به نیم قرن سکوت کردهاند. مهتریان همچنین به قربانیان پنهان پس از فاجعه اشاره کرد؛ افرادی مانند آقای زارعی که نخستین بار پس از آتشسوزی وارد سینما شد و رنجی را دید که حتی خانوادهاش سالها آن را باور نکردند.
کارگردان «سینهما رکس» درباره ارتباط مردم آبادان با بهروز وثوقی توضیح داد که پس از یک سال و نیم پژوهش و ماهها اقامت در آبادان، دریافت که مردم عشق وافری به این بازیگر نامآشنا دارند. وثوقی پس از تماشای فیلم، پیامی فرستاد و آن را «تکاندهنده» خواند. این توصیف ریشه در خاطره شیرین افتتاح فیلم «رضا موتوری» در سینما رکس داشت که برای او به یادگار مانده بود. برنامهریزیهایی نیز برای نمایش فیلم در آبادان و گفتگوی آنلاین با وثوقی انجام شد که در نهایت میسر نشد.
آنتونیا شرکا، منتقد سینما، نیز با تحلیل ساختار فیلم به نام آن اشاره کرد و گفت که مهتریان تعمداً کلمه «سینما» را به دو بخش «سینه» و «ما» تفکیک کرده است؛ چراکه سینمایی که ۴۷ سال پیش نابود شد، اکنون در سینه مردم آن دیار زنده است و روایتش سینه به سینه میگردد. این اثر تلفیقی از مستند و تاریخ شفاهی است که با استفاده از تصاویر آرشیوی و فیلمبرداری میدانی، مخاطب را عمیقاً درگیر موضوع میکند. شرکا نقش این مستند را التیامبخش دانست، زیرا بازماندگان را دور هم جمع کرده تا با بازگویی خاطرات تلخ، به کاهش دردشان کمک کنند.
این منتقد همچنین به تلاش فیلم برای کشف حقیقت و به چالش کشیدن اطلاعات منجمدشده در رسانهها اشاره کرد و افزود که فیلمساز با ایجاد کنتراستهای بصری، مانند آرامش رود کارون در کنار صحنههای سوختگی، تضاد آب و آتش را در جغرافیای جنوب به تصویر کشیده است.
در بخش پایانی، مهتریان با اشاره به ابهامات حقوقی واقعه و تناقضات روایتهای رسمی و اظهارات حسین تکبعلیزاده (متهم درجه یک پرونده جنایت)، بر پیچیدگیهای این فاجعه ملی تأکید کرد. این نشست با پرسش و پاسخ حاضران درباره ابعاد گوناگون مستند به کار خود پایان داد.