به گزارش اطلاعات آنلاین، تحلیلگران دفاعی هشدار میدهند که ذخایر کلیدی موشکی با سرعتی کاملاً بیسابقه تخلیه شدهاند؛ به طوری که ذخایر موشکهای رهگیر پدافند هوایی، موشکهای کروز و بالستیک و انواع گوناگونی از بمبهای هدایتشونده بیشترین میزان کاهش را داشتهاند. بسیاری از تسلیحات مصرفشده در زمره پیشرفتهترین تجهیزات از نظر فناوری در زرادخانه آمریکا قرار دارند و به دلیل چرخههای طولانی تولید و وابستگی به زنجیرههای تأمین صنعتی تخصصی، جایگزینی سریع آنها دشواریهای ویژهای دارد.
به گفته مارک کنسیان، سرهنگ بازنشسته تفنگداران دریایی و تحلیلگر مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی (CSIS)، آمریکا ممکن است در جریان این درگیری، بین یکسوم تا نیمی از ذخایر چند نوع سلاح حیاتی و هدایتشونده دقیق خود را مصرف کرده باشد. گرچه آمار دقیق همچنان محرمانه است، اما این ارزیابی بر نگرانیهای فزاینده در کنگره و پنتاگون در خصوص توانایی صنعت دفاعی آمریکا برای جایگزینی سریع مهمات پیشرفته جهت تأمین نیازهای دوران جنگ افزوده است. ارزیابی اواخر ماه مهِ این مرکز نشان داد کاهش ذخایر، وضعیت آمادگی و توان عملیاتی نیروهای ایالات متحده را در بخشهای وسیعی از جهان بهشدت تضعیف کرده است.
ظرفیت تولید فعلی همچنان بسیار کمتر از میزان مصرف در شرایط جنگی است. برای نمونه، اگر سامانه پدافند هوایی پاتریوت را در نظر بگیریم، برآوردهای صنعتی نشان میدهد سالانه حدود ۶۰۰ موشک رهگیر پاتریوت تولید میشود؛ این بدان معناست که جایگزینی موشکهای مصرفشده تنها در عرض چند ماه نبرد، ممکن است به بیش از یک سال تولید نیاز داشته باشد، حتی اگر تمام موشکهای تولیدشده صرفاً به تکمیل ذخایر ایالات متحده اختصاص یابد.
در عمل، چنین کاری غیرممکن است، زیرا ظرفیت تولید فعلی از پیش به تعهدات مربوط به فروش نظامی خارجی و تحویل سفارشها اختصاص یافته است. مقامات اذعان کردهاند که سفارشهای جدید پاتریوت اکنون با تأخیر چهار تا پنج ساله در تحویل مواجه هستند، چرا که ظرفیت خطوط تولید عملاً کاملاً تکمیل شده است. وضعیت درباره ذخایر موشکهای رهگیر سامانه پدافند هوایی تاد، موشکهای کروز تاماهاوک یا بمبهای سنگرشکن GBU-57 بهمراتب وخیمتر است.
تلاشهای جنگی علیه ایران، یک مشکل ساختاری گستردهتر را که پایگاه صنعتی دفاعی آمریکا با آن مواجه است، برجسته کرده است. از پایان جنگ سرد، تدارکات برای تولید نسبتاً کوچک در زمان صلح بهینه شدهاند تا تولید انبوه پایدار مورد نیاز در طول یک جنگ متعارف بزرگ. موشکهای هدایتشونده پیشرفته اغلب به قطعات تخصصی تأمینشده از سوی تعداد نسبتاً کمی از تولیدکنندگان متکی هستند که بسیاری از آنها ظرفیت افزایش تولید مورد نیاز برای افزایش سریع تولید را ندارند.
ایالات متحده مجبور شده است با تعلیق تحویل سلاح به شرکای راهبردی در آسیا و اروپا و با خارج کردن سامانهها از مکانهای کلیدی در سایر نقاط جهان، بهویژه سامانههای تاد در کره جنوبی، پاسخ دهد. گذشته از مسئله فرسودگی، قابلیتهای پیشرفته بسیاری از انواع موشکهای جدیدتر ایران هم سوالات جدی در مورد اثربخشی سامانههای دفاع هوایی آمریکا ایجاد کرده است، به طوری که منابع اسرائیلی در اواخر ماه مارس میزان موفقیت ۸۰ درصدی حملات موشکی ایران را تأیید کردند.
