به گزارش اطلاعات آنلاین، السورث با پشتیبانی یک برنامه نوسازی زیرساخت ۲ میلیارد دلاری، به اولین پایگاه عملیاتی B-21 Raider تبدیل می‌شود و پایه و اساس نسل بعدی عملیات بمب‌افکن‌های راهبردی علیه تهدیدات فزاینده و پیچیده چین و روسیه را فراهم می‌کند.

این نقطه عطف در بازدید تروی مینک، وزیر نیروی هوایی ایالات متحده، از پایگاه نیروی هوایی السورث از ۳۰ ژوئن تا ۱ ژوئیه ۲۰۲۶ برجسته شد، جایی که او پیشرفت انتقال B-21 را در کنار عملیات جاری B-1B Lancer بررسی کرد. در این بازدید، نیروی هوایی رسماً دو تأسیسات عملیاتی اول اختصاص یافته به Raider را تحویل گرفت: تأسیسات بازسازی کم‌رصد ۱۶۱ میلیون دلاری و آشیانه تعمیر و نگهداری عمومی ۸۱ میلیون دلاری، که اولین پروژه‌های تکمیل‌شده در برنامه نوسازی گسترده‌تر پایگاه هستند.

تأسیسات تازه تکمیل‌شده، از همان ابتدا از نگهداری و پشتیبانی بمب‌افکن‌های B-21 پشتیبانی خواهند کرد. آنها با فراهم کردن زیرساخت‌های تخصصی مورد نیاز برای عملیات پایدار بمب‌افکن‌های رادارگریز، پایه و اساس مأموریت‌های تهاجمی جهانی آینده نیروی هوایی ایالات متحده را در یک محیط امنیتی فزاینده و رقابتی بنا خواهند نهاد. پس از تکمیل کامل، السورث میزبان اولین بمب‌افکن‌های عملیاتی B-21 Raider و واحد آموزش رسمی مسئول آماده‌سازی خدمه هوایی و تعمیرکاران آینده خواهد بود.

این امر، تأسیسات داکوتای جنوبی را به مرکز بمب‌افکن‌های نسل بعدی نیروی هوایی ایالات متحده و الگویی برای پایگاه‌های عملیاتی آینده Raider تبدیل خواهد کرد. برخلاف زیرساخت‌های نگهداری هواپیماهای معمولی، تأسیسات بازسازی کم‌رصد به طور خاص برای حفظ و بازیابی ویژگی‌های پنهانکاری B-21 طراحی شده است. ساختمان این امکان را می‌دهد که مواد جاذب رادار بمب‌افکن در یک محیط کنترل‌شده از نظر آب و هوا بررسی، تعمیر و نگهداری و در عین حال، اثر کم‌رصد بودن هواپیما حفظ شود.

هر دو تأسیسات با هم برای بهبود در دسترس بودن هواپیما و اطمینان از اینکه اسکادران‌های عملیاتی می‌توانند پس از ورود به خدمت Raider، آمادگی بالای مأموریتی خود را حفظ کنند، در نظر گرفته شده‌اند. پس از پذیرش رسمی، نیروی هوایی ایالات متحده، تجهیز هر دو تأسیسات را با ارتباطات امن، سیستم‌های مأموریتی، شبکه‌های فناوری اطلاعات و تجهیزات تعمیر و نگهداری قبل از ورود به خدمت کامل عملیاتی آغاز کرده است. این فعالیت‌ها نشان‌دهنده گذار از ساخت و ساز به آمادگی عملیاتی پیش از ورود اولین هواپیمای تولیدی B-21 است.

نقطه عطف زیرساختی در حالی رخ می‌دهد که نیروی هوایی ایالات متحده همچنان به بهره‌برداری از B-1B Lancer ادامه می‌دهد و در عین حال برای به کارگیری بمب‌افکن راهبردی نسل ششم خود آماده می‌شود. حفظ نیروی بمب‌افکن فعلی در این گذار، خطر شکاف در قابلیت حمله دوربرد را کاهش می‌دهد و در عین حال به زیرساخت‌ها، آموزش‌ها و سیستم‌های پشتیبانی Raider اجازه می‌دهد تا قبل از استقرار کامل عملیاتی، به بلوغ برسند. B-21 Raider توسط شرکت نورثروپ گرومن تحت برنامه بمب‌افکن‌های دوربرد نیروی هوایی در حال توسعه است.

در اکتبر 2015، نورثروپ گرومن قرارداد توسعه مهندسی و تولید را که در ابتدا تقریباً 21.4 میلیارد دلار ارزش داشت، برای طراحی، توسعه، آزمایش و تولید اولین هواپیما دریافت کرد. این رویکرد به گونه‌ای طراحی شده که به پنتاگون کمک کند بمب‌افکنی را به کار گیرد که بتواند با تکامل تهدیدات، حسگرها، سلاح‌ها و نرم‌افزار ماموریت، سریع‌تر ارتقا یابد. برنامه‌های فعلی نیروی هوایی، خرید حداقل ۱۰۰ فروند بمب‌افکن B-۲۱ Raider را الزامی می‌کند، گرچه مقامات ارشد دفاعی و مطالعات راهبردی مستقل پیشنهاد کرده‌اند برای برآورده کردن نیازهای عملیاتی جهانی، ممکن است به ناوگان بزرگ‌تری نیاز باشد.

انتظار می‌رود بمب‌افکن Raider به تدریج جایگزین B-۱B Lancer و B-۲ Spirit شود و در کنار بمب‌افکن مدرن B-۵۲J فعالیت کند. B-۲۱ که از ابتدا به عنوان اولین بمب‌افکن راهبردی نسل ششم عملیاتی جهان طراحی شده، ترکیبی از شکل‌دهی پیشرفته رادارگریز، مواد جاذب رادار نسل بعدی، اتصال شبکه امن، معماری سیستم‌های ماموریت باز و استقامت برد بلند است. این هواپیما برای نفوذ به حریم هوایی بسیار رقابتی محافظت‌شده از سوی سامانه‌های دفاع هوایی یکپارچه مدرن مهندسی شده و امکان حملات دقیق به اهداف به شدت محافظت‌شده در اعماق خاک دشمن را فراهم می‌کند.

انتظار می‌رود رایدر به عنصر اصلی شبکه رزمی آینده نیروی هوایی ایالات متحده تبدیل شود و در کنار جنگنده‌های نسل پنجم، هواپیماهای رزمی مشارکتی، تجهیزات فضایی، سیستم‌های فرماندهی و کنترل هوایی و سلاح‌های دقیق دوربرد فعالیت کند. این اتصال به بمب‌افکن اجازه می‌دهد نه تنها به عنوان یک هواپیمای تهاجمی، بلکه به عنوان یک گره کلیدی در فرماندهی و کنترل مشترک همه حوزه‌ها نیز عمل و از عملیات چند حوزه‌ای در سراسر هند و اقیانوس آرام، اروپا و سایر عرصه‌ها پشتیبانی کند.

تکمیل اولین تأسیسات اختصاصی B-21، نشانگر گذار نیروی هوایی ایالات متحده از توسعه هواپیما به مرحله استقرار یکی از مهم‌ترین برنامه‌های نوسازی آن است. با تشدید رقابت با چین و روسیه، ترکیب یک بمب‌افکن رادارگریز جدید و زیرساخت‌های تخصصی مورد نیاز برای حفظ آن، توانایی آمریکا را برای انجام حملات دقیق دوربرد متعارف، حفظ یک بازدارندگی هسته‌ای هوابرد معتبر و نمایش قدرت رزمی در محیط‌های بسیار رقابتی برای دهه‌های آینده تقویت خواهد کرد.