به گزارش اطلاعات آنلاین، روسیه در حال ساختن حلقهای از پدافند هوایی S-400 برای تقویت خطوط دفاعی مسکو است، زیرا موشکهای اوکراین و جنگندههای رادارگریز ناتو تهدیدی فزاینده برای پایتخت به شمار میروند. تصاویر ماهوارهای، ساخت حلقهای جدید از مواضع پدافند هوایی در اطراف مسکو، پایتخت روسیه را نشان دادهاند که حداقل پنج مورد از سکوهای تازه آمادهشده با مکانهای استقرار سامانه موشکی زمین به هوای دوربرد S-400 مطابقت دارند.
به نظر میرسد چند مورد از این مکانها میزبان پرتابگرها و سایر وسایل نقلیه مرتبط با S-400 هستند که نشان میدهد این کمربند دفاعی جدید در حال شروع به کار عملیاتی است یا ممکن است قبلاً این کار را انجام داده باشد. این گسترش به دنبال حملات مکرر پهپادهای دوربرد اوکراین به مسکو و مناطق اطراف آن و توسعه نسلهای جدید موشکهای کروز و بالستیک در اوکراین با حمایت و بودجه چند عضو ناتو برای گسترش بیشتر حملات به پایتخت روسیه و سایر اهداف راهبردی انجام شده است.
مسکو از دهه ۱۹۵۰ با لایههای متعددی از سامانههای موشکی زمین به هوا محافظت شده و راهاندازی سامانه S-25 آن را به اولین شهر در جهان تبدیل کرد که چنین حفاظتی را دریافت میکند. امروزه یک شبکه چندلایه شامل سامانه دفاع موشکی بالستیک راهبردی A-135 و A-235 در بالاترین سطح و توپخانه دفاع هوایی و موشکهای کوتاهبرد مانند خودروهای رزمی دفاع هوایی Pantsir در پایینترین سطح است.
سامانههای جدید S-400، شبکه یکپارچه دفاع هوایی گسترده مسکو را که یکی از متراکمترین سامانههای جهان است، تکمیل میکنند. این سامانه از جمله همهکارهترین سامانههای جهان است و میتواند با انواع اهداف غیر از موشکهای بالستیک قارهپیما، ماهوارهها و هواپیماهای فضایی بلندپرواز درگیر شود، اگرچه به دلیل هزینههای بالای موشکهایش، توانایی آن برای درگیری با پهپادهای کمهزینه محدود است.
گرچه طبق گزارشها، اکثر پهپادهای اوکراینی قبل از رسیدن به اهداف مورد نظر خود رهگیری شدهاند، اما برد، پیچیدگی و فراوانی حملات اوکراین، نیاز به پوشش دفاعی جامعتر را نشان داده است. روسیه با استقرار تجهیزات دفاع هوایی اضافی در اطراف ساختمانهای مهم دولتی، تأسیسات نظامی، اماکن صنعتی و زیرساختهای راهبردی، در حالی که به طور مداوم شبکه دفاعی لایهای پایتخت را تطبیق میدهد، به این امر پاسخ داده است.
تقویت پدافند هوایی مسکو آشکارا در انتقال هوایی سامانههای پدافند هوایی کوتاهبرد Pantsir-SMD-E به پشت بام ساختمانهای بزرگ در مسکو مشاهده و در اواخر ماه مه تأیید شد. در حالی که انتظار نمیرود از S-400 برای سرنگونی پهپادها استفاده شود، حسگرهای قدرتمند آن میتوانند به طور بالقوه آگاهی موقعیتی را افزایش داده و دادههای هدفگیری را ارائه دهند. با این حال، ارزش بالای اجزای سامانههای S-400 این احتمال را هم افزایش میدهد که خود آنها میتوانند به اهدافی برای حملات اوکراین تبدیل شوند.
ساخت سایتهای جدید در اطراف مسکو که میزبان بخشهایی از سامانههای S-400 هستند، نشاندهنده روند گستردهتری در برنامهریزی نظامی روسیه است که از سال ۲۰۲۲ تأکید قابل توجهی بر گسترش پدافند هوایی در مواجهه با گسترش قابلیتهای تهاجمی دشمن شده است. انتظار میرود نقش اصلی S-400 در اطراف مسکو، پاسخ به تهدیدات آینده، از جمله گسترش قابلیتهای تهاجمی موشکی اوکراین و مهمتر از آن، گسترش قابلیتهای تهاجمی اعضای ناتو، به ویژه از طریق به خدمت گرفتن جنگندههای نسل پنجم F-35 و در آینده بمبافکنهای B-21، باشد.
تخمین زده میشود یک فروند اف-۳۵ که یک بمب هستهای B61-13 را پرتاب میکند، میتواند در یک سورتی پرواز تا ۳۱۰ هزار شهروند مسکو را بکشد و چندین عضو ناتو تحت توافقنامههای اشتراک هستهای با ایالات متحده به کلاهکهای هستهای برای جنگندههای خود دسترسی دارند. سامانه اس-۴۰۰ به طور خاص برای درگیری با اهداف با قابلیتهای پیشرفته رادارگریزی بهینه شده است و از انواع مختلفی از رادارها که در باندهای موج مکمل کار میکنند، استفاده میکند تا بتواند در بردهای بسیار طولانیتر از آنچه برای سایر سامانهها امکانپذیر است، روی چنین اهدافی قفل هدف انجام دهد.
تهیه گسترده اس-۴۰۰ با سرمایهگذاریهای عمده در نوسازی صنعت موشکهای زمین به هوای روسیه که در سال ۲۰۰۰ توسط کرملین مجاز شد، تسهیل شده است. سه تأسیسات جدید بزرگ برای تولید سامانههای موشکی سفارش داده شده، از جمله یک بال جدید از کارخانه اوبوخوف، کارخانه آویتک در کیروف که کاملاً مدرن شده است، و کارخانه انامپی در نیژنی نووگورود.
ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه، در ژانویه ۲۰۲۳ به مقیاس ظرفیت تولیدی این کشور برای سامانههای موشکی زمین به هوا اشاره و در بازدید از کارخانه اوبوخوفسکی در سن پترزبورگ ادعا کرد که این تأسیسات ظرفیت بیشتری از مجموع ظرفیت سایر نقاط جهان دارد. این ادعا مورد تردید قرار گرفت، اما تولید در روسیه بسیار بیش از مجموع تولید تمام اعضای ناتو است. این امر کلید اجازه دادن به روسیه برای ادامه صادرات در مقیاس بزرگ و در عین حال جبران خسارات و گسترش زرادخانه سامانههای S-400 خود بوده است.