به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، در میان پسران ۱۱ تا ۱۴ سالهای که مورد بررسی قرار گرفتند، هشت کتاب از ده کتابی که بیشترین میزان مطالعه را داشتند، از مجموعه «دفترچه خاطرات یک بیعرضه» اثر جف کینی بود. در مقابل، مطالعه دختران در میان طیف متنوعتری از نویسندگان و ژانرها، از جمله کتابهای «قلبتپنده» اثر آلیس اوسمن، «راهنمای یک دختر خوب برای قتل» اثر هالی جکسون و «بازیهای گرسنگی» اثر سوزان کالینز پراکنده بود.
این یافتهها که در گزارش سالانه «بچهها چه میخوانند» توسط شرکت فناوری آموزشی «رنسانس» منتشر شده، نشان میدهد که انتخابهای مطالعاتی پسران و دختران با رسیدن به مقطع سوم تحصیلی، تا چه حد از هم فاصله میگیرند.
این گزارش بیش از ۲۳ میلیون آزمون خواندن را که توسط نزدیک به ۱.۱ میلیون دانشآموز در مدارس سراسر بریتانیا و ایرلند در سال تحصیلی ۲۰۲۴-۲۵ تکمیل شده، تحلیل کرده است. پژوهشگران معتقدند این الگو، بازتابی از تفاوتهای گستردهتر در عادتهای مطالعاتی خارج از مدرسه است. تحقیقات پیشین «بنیاد ملی سوادآموزی» نشان داد که در سنین ۱۴ تا ۱۶ سال، کمتر از ۱۰ درصد پسران در اوقات فراغت خود روزانه مطالعه میکنند، در حالی که این رقم برای دختران ۱۸ درصد است.
زمان اختصاصیافته به مطالعه در مدرسه نیز اغلب پس از پایان دوره ابتدایی به شدت کاهش مییابد. نظرسنجی دیگری از شرکت «رنسانس» نشان داد که تنها ۲۸ درصد از مدارس متوسطه حداقل ۱۵ دقیقه در روز را برای مطالعه در نظر میگیرند، در حالی که این رقم در مدارس ابتدایی ۶۲ درصد است.
برنادت بریزکا، مدیر تحقیقات رنسانس، میگوید: «کودکان زمانی بهترین مطالعه را دارند که آنچه را دوست دارند بخوانند... این بحثی علیه مجموعههای محبوب نیست. نویسندگان آشنا و داستانهای مجموعهای، خوانندگان بیمیل را جذب میکنند. مساله این است که گام بعدی چیست. دانشآموزانی که به سمت نویسندگان جدید و کتابهای دشوارتر هدایت میشوند، به مطالعه ادامه میدهند، در حالی که کسانی که در همان مجموعههای قبلی باقی میمانند، تمایل به توقف رشد مطالعاتی دارند.»
این گزارش همچنین نشان داد که دانشآموزان هنگام خواندن کتابهایی که خود انتخاب کردهاند، درک مطلب قویتری دارند؛ آنها در آزمونهای مربوط به کتابهای مورد علاقهشان به طور میانگین ۹۲ درصد امتیاز کسب کردند، در حالی که این رقم برای کل کتابها ۷۶ درصد بود.
مارتین گالوی، مدیر یادگیری حرفهای در بنیاد ملی سوادآموزی، معتقد است: «شکاف رو به رشدی که در مدرسه متوسطه، بهویژه برای پسران نوجوان میبینیم، یک فراخوان واضح برای اقدام است. بسیاری از جوانان درجا میزنند یا به طور کلی مطالعه را رها میکنند، اغلب به این دلیل که هنوز کتابهایی را که برایشان مرتبط، قابلدسترس یا الهامبخش باشد، پیدا نکردهاند.»
این یافتهها همزمان با کمپین دولتی «سال ملی خواندن» منتشر شده که پسران نوجوان را به عنوان یکی از گروههایی که بیشترین نیاز به حمایت را دارند شناسایی کرده است؛ بهویژه پس از آنکه لذت مطالعه در میان کودکان در سال گذشته به پایینترین سطح ثبتشده خود رسید.