به گزارش اطلاعات آنلاین، نمایشگاه انفرادی سمانه ریحانی، هنرمند ایرانی-سوئدی که تا ۲۷ سپتامبر (5 مهر) در این موزه ادامه دارد، دعوتی است به تماشای پیوند میان ماده و معنا. ریحانی در این نمایشگاه با استفاده از چوب، سنگ و برنز، چیدمانهای بزرگمقیاس و مجسمههایی یادمانی را خلق کرده که گویی در گفتوگویی زنده با سنت مجسمهسازی کارل الد قرار دارند. روحِ جاری در آثار او از رساله «آواز پر جبرئیل» سهروردی الهام گرفته است؛ جایی که هنرمند در جستجوی پلی میان تجربیات معاصر و میراث کهن، فضایی ملموس و شاعرانه میسازد. ریحانی درباره جرقه اولیه این نمایشگاه میگوید: «هنگام ورود به استودیوی کارل الد، آوازی شنیدم که رهایم نکرد و چارهای جز دنبال کردنش نداشتم.»
این نمایشگاه در استودیوی شخصی «کارل الد» برگزار میشود که خود از برجستهترین مجسمهسازان تاریخ سوئد (۱۸۷۳-۱۹۵۴) است؛ هنرمندی که با قدرت بینظیرش در نمایش فیگورهای انسانی و احساسات بشری، نقشی تعیینکننده در شکلگیری هنر مدرن و مجسمهسازی عمومی این کشور ایفا کرد و امروزه کارگاه او که به موزهای زنده تبدیل شده، همچنان بستری برای دیالوگ میان میراث کلاسیک او و نگاههای خلاقانه هنرمندان معاصر به شمار میرود.
داستان هنری سمانه ریحانی، متولد ۱۳۶۹ در تهران، از قاب سینما آغاز شده است. او که در ابتدا در دانشگاه سوره تهران به تحصیل سینما پرداخت، خیلی زود دریافت که دنیای حجم و فرم، بستر بهتری برای روایتهای اوست؛ بنابراین مسیر خود را به سمت مجسمهسازی در دانشگاه هنر تهران تغییر داد. او در سال ۱۳۹۳ فارغالتحصیل شد و در همان سال، به سوئد مهاجرت کرد.
ریحانی تحصیلات عالی خود را در آکادمی هنر مالمو ادامه داد و در سال ۱۳۹۶ با دریافت مدرک کارشناسی ارشد هنرهای زیبا، فصل جدیدی از فعالیت حرفهایاش را در فضای هنری اروپا آغاز کرد. حضور پررنگ ریحانی در گالریهای معتبر سوئد، مسیری تدریجی اما درخشان را برای او رقم زد. برگزاری نمایشگاههای انفرادی موفقی همچون «کبود» در سال ۲۰۲۱ و «بوستان» در سال ۲۰۲۳ در مرکز هنر یوله، نام او را به عنوان هنرمندی با دغدغههای فرهنگی اصیل تثبیت کرد. در سال ۲۰۲۴ نیز نمایشگاه «باغ من» در گالری سیسیلیا هیلستروم استکهلم، مهر تأییدی بر بلوغ هنری او بود.
در کنار آثار گالریمحور، ریحانی ردپای هنر خود را در فضاهای عمومی سوئد نیز به جای گذاشته است؛ از «شمس» در مالمو و «گوهر» در اوپسالا تا پروژه اخیرش «چشمه» در استکهلم (۲۰۲۵)، همگی نشان از توانایی او در پیوند زدن روح هنر ایرانی با بافت معماری مدرن دارند. امروز آثار او در مجموعههای معتبری نگهداری میشوند و جوایز متعدد از آکادمی سلطنتی هنرهای زیبا و بنیادهای معتبر، جایگاه او را به عنوان چهرهای خلاق در هنر معاصر تثبیت کرده است.