به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از MS Now، در پی برگزاری رویداد UFC در کاخ سفید به مناسب تولد دونالد ترامپ و 250 سالگی آمریکا، یک مستند تازه از کانال History روی آنتن رفت و دورانی را مرور کرد که ورزش‌های رزمی به جای تقویت فاشیسم، برای از بین بردن آن به کار می‌رفتند.

سیاست مشت‌زنی پولی همیشه آن چیزی نبوده که امروز هست. در واقع، هر چقدر هم که تصور کردنش با حضور رئیس جمهوری آمریکا در دفتر بیضی‌شکل سخت باشد، زمانی بود که ساکن کاخ سفید به بازی مبارزه و مردانگی پیرامون آن بسان ابزاری برای مبارزه - به جای دامن زدن به - فاشیسم جهانی نگاه می‌کرد.

این نکته اصلی مستند جدید کانال History درباره جو لوئیس، بوکسور نمادین، به نام «برخورد ملت‌ها»ست که ممکن است پس از رویداد UFC ترامپ، طعم آن کمی باشد. این فیلم داستان لویی، آمریکایی سیاهپوست معروف به «بمبگذار قهوه‌ای»، را روایت می‌کند. لویی حمایت رئیس جمهوری فرانکلین دی. روزولت را با خود داشت و دو مبارزه در برابر بوکسور آلمانی مکس اشملینگ برگزار کرد؛ ورزشکاری که آدولف هیتلر و نازی‌ها او را مظهر سلطه آریایی می‌دانستند.

این دو مبارزه که در ورزشگاه یانکی برگزار شد، به شکلی سینمایی و تا جایی که می‌توان تصور کرد، به تصویر کشیده شد. اشملینگ در مبارزه اول با ناک‌اوت پیروز شد و به هیتلر پیروزی تبلیغاتی بزرگی بخشید، به طوری که او سینماهای آلمان را موظف کرد فیلم‌های این مبارزه را نمایش دهند. این شکست همچنین بسیاری از آمریکایی‌ها، به ویژه آمریکایی‌های سیاهپوست را که لویی را نمادی از دموکراسی و سلطه آمریکا بر نازیسم می‌دانستند، ویران کرد.

پسر لویی، جو لویی بارو جونیور، در این فیلم حضور دارد و از این شکست و احساس شکست مطلقی که بر پدرش سنگینی می‌کرد، می‌گوید. بارو با اشاره به اینکه ایالات متحده در پیشرفت نژادی «قله‌ها» و «دره‌ها» را تجربه می‌کند، می‌افزاید: این دنیا، به ویژه این کشور، آنطور که باید با سیاه‌پوستان رفتار نمی‌کند. ما اکنون در یک دره هستیم زیرا مردم چنان که باید به سیاهپوستان احترام نمی‌گذارند و این جو لوئیس را متمایز می‌کند، زیرا همه در آن زمان یک قهرمان می‌خواستند تا آلمانی‌ها را شکست دهد.

مبارزه دوم داستانی متفاوتی بود. لوئیس حریف آلمانی خود اشملینگ را ناک‌اوت کرد و آنقدر او را کتک زد که مقام‌های نازی بلافاصله پخش رادیویی مبارزه را قطع کردند. اما زندگی لوئیس پس از آن مبارزه، اهداف سیاسی را که ورزش‌های رزمی و اخلاق فوق مردانه همراه با آن در نظر گرفته شده بود، برجسته می‌کند. این مبارز حرفه‌ای در حالی که از ستاره شدن لذت می‌برد، سال ۱۹۴۲ در نقشی غیررزمی به ارتش پیوست ابزاری باشد برای افزایش جذب نیرو در جنگ جهانی دوم.

لوئی این کار را نه از روی وفاداری کورکورانه به کشورش، بلکه از روی حس میهن‌پرستی و تمایل به کمک به ادغام نیروهای مسلح انجام داد. این موضوع با نقل قولی از فیلم منسوب به لوئیس تأکید می‌شود که در آن او اذعان می‌کند ایالات متحده مشکلات خود را دارد، اما هیچ‌کدام از آنها را هیتلر نمی‌تواند حل کند.

بارو گفت: «این واقعیت که یک مرد سیاهپوست وجود دارد که به اندازه جو لوئیس این کشور را دوست داشته و به آن عشق می‌ورزیده، این باور را تقویت می‌کند که سایر سیاهپوستان در سراسر این کشور این کشور را دوست دارند، حتی اگر نمی‌توانستند آزادی‌ها را تجربه کنند. کوکلاکس‌کلان همان کاری را می‌کرد که آنها انجام می‌دادند، [سیاهپوستان] در جنوب کشاورز بودند، اما او می‌خواست به آمریکا نشان دهد مرد سیاهپوست به اندازه یک سفیدپوست این کشور را دوست دارد.»

در پی رویداد UFC کاخ سفید، «برخورد ملت‌ها» یک مبارز حرفه‌ای را به ما نشان می‌دهد که با فاشیسم، چه خارجی و چه داخلی، مخالف بود و از شهرت خود در مبارزه برای برچیدن آن استفاده کرد. این تفاوت آشکاری با مبارزان UFC دارد که برای سرگرم کردن ترامپ و همکاران غیرلیبرالش، یکدیگر را در چمن کاخ سفید به باد کتک می‌گیرند.