به گزارش اطلاعات آنلاین، مطالعات قبلی هنگام تجزیه و تحلیل داده‌های ابرنواخترها اشتباهات کلیدی داشته اند. پس از بررسی دوباره شواهد، ستاره‌شناسان به این نتیجه رسیدند که شتاب کیهانی همچنان به قوت خود باقی است.

چالش اخیر در برابر یکی از مهم‌ترین اکتشافات کیهان‌شناسی مدرن حل شده است و پژوهش های جدید تأیید می‌کند که جهان هنوز با سرعت فزاینده‌ای در حال گسترش است.

این بحث در اواخر سال ۲۰۲۵ آغاز شد، زمانی که گروهی از اخترشناسان یافته‌هایی را منتشر کردند که نشان می‌داد شواهد انرژی تاریک، پدیده مرموزی که تصور می‌شود عامل انبساط شتاب‌دار جهان است، در حال ضعیف شدن است. تجزیه و تحلیل آنها این احتمال را مطرح کرد که انبساط جهان دیگر ممکن است در حال افزایش نباشد.

اما به تازگی پژوهشگران استدلال کردند که رویکرد استاندارد برای اندازه‌گیری انبساط کیهانی با استفاده از ابرنواخترها دارای نقص‌های اساسی است.

پژوهش جدید که به سرپرستی دانشگاه ساوت‌همپتون انجام شد، با بررسی دوباره داده‌ها به نتیجه متفاوتی رسیده است: "جهان همچنان دقیقاً همانطور که مدل‌های کیهان‌شناسی فعلی پیش‌بینی می‌کنند، رفتار می‌کند."

تحلیل جدید از شتاب کیهانی پشتیبانی می‌کند

دکتر فیل وایزمن، پژوهشگر اصلی از دانشگاه ساوت‌همپتون، گفت: "جنجالی که پس از ادعاهای ۲۰۲۵ پدید آمد، ناشی از سوءتفاهم در مورد داده‌ها بود، نه مشکلی در خود جهان. اندازه‌گیری‌های قبلی و کاملاً پذیرفته شده، در واقع خوب بودند و درک فعلی ما از سرنوشت جهان همچنان قوی است."

وی افزود: "خوشبختانه ما از این بحران جلوگیری کرده‌ایم، اما راز این که چرا جهان هنوز در حال شتاب گرفتن است، همچنان باقی است. با اثبات صحت اندازه‌گیری‌هایمان، می‌توانیم به جای این که از خود بپرسیم آیا اصلاً انرژی تاریک وجود دارد یا خیر، به تلاش برای درک ماهیت واقعی آن بازگردیم."

کشف این که انبساط جهان در حال شتاب گرفتن است، در ابتدا توسط ریس، اشمیت و اخترفیزیکدان آمریکایی، «سائول پرلماتر»، انجام شد. کار پیشگامانه آنها جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۱ را برای این سه نفر به ارمغان آورد.

اگر ادعاهای ۲۰۲۵ درست از آب در می‌آمد، آن کشف برجسته را باطل می‌کردند و تقریباً ۳۰ سال تحقیقات کیهان‌شناسی را زیر سؤال می‌بردند.

پروفسور آدام ریس گفت: "ادعاهای خارق‌العاده نیاز به آزمایش بسیار دقیقی دارند آن چه ما دریافتیم این است که وقتی این ابرنواخترها را کالیبره می‌کنیم، با در نظر گرفتن محیط‌ها و جمعیت‌های میزبان مختلف، شواهد شتاب کیهانی به طرز چشمگیری ثابت می‌ماند."

بررسی دوباره اندازه‌گیری‌های ابرنواختر

برای بررسی این موضوع، گروه پژوهشی ساوت‌همپتون روی ابرنواخترهای نوع Ia تمرکز کرد؛ انفجارهای بسیار درخشان ستاره‌های کوتوله سفید که به عنوان نشانگرهای فاصله کیهانی در سراسر کیهان استفاده می‌شوند.

مطالعه ۲۰۲۵ استدلال کرد که اوج روشنایی این ابرنواخترها با افزایش سن کیهان تغییر می‌کند. اگر این موضوع درست باشد، این اثر می‌تواند باعث شود اخترشناسان به اشتباه نتیجه بگیرند که کیهان در حال شتاب گرفتن است، در حالی که در واقع در حال کند شدن است.

تحلیل جدید نشان داد که مشکل از خود ابرنواخترها نیست، بلکه از نحوه تخمین سن آنها ناشی می‌شود.

به گفته پژوهشگران، مطالعه قبلی به اشتباه سن یک کهکشان را با سن ستاره‌ای که در نهایت به صورت ابرنواختر منفجر شد، برابر دانسته بود.

این تیم همچنین گزارش داد که تحلیل ۲۰۲۵ به درستی جرم کهکشان‌های میزبان را در نظر نگرفته است، اصلاحیه‌ای استاندارد که به طور معمول در کیهان‌شناسی مدرن برای بهبود دقت اندازه‌گیری استفاده می‌شود.

درک انرژی تاریک

پروفسور مارک سالیوان از دانشگاه ساوت‌همپتون تأکید کرد که زیر سؤال بردن ایده‌های پذیرفته‌شده بخش اساسی پیشرفت علمی است.

وی افزود: "این گونه است که پیشرفت حاصل می‌شود. اگرچه این ایده درست از آب درنیامد، اما راه‌های جدیدی برای تفکر در مورد چگونگی انفجار ابرنواخترها و چگونگی اندازه‌گیری دقیق‌تر انرژی تاریک گشوده است."

دکتر برودی پوپوویچ، نویسنده همکار، گفت که این پروژه فرصتی را برای بازنگری در فرضیاتی که زیربنای کیهان‌شناسی مدرن هستند، فراهم کرده است.

وی افزود: "ما اخیراً واقعاً بر اخترفیزیک انفجارها و چگونگی تأثیر آنها بر کیهان‌شناسی متمرکز شده‌ایم. این فرصت خوبی بود تا به عقب برگردیم و تمام فرضیات خود را مرور کنیم،... معلوم شد که بله، ما این چیزها را درک می‌کنیم و در اندازه‌گیری کیهان‌شناسی خود آن را در نظر می‌گیریم."

نتایج این پژوهش در ژورنال Royal Astronomical Society منتشر شده است.