ورزش
کد مطلب: ۲۹۷۵۷
جمعه ۲۹ دی ۱۴۰۲ - ۱۵:۳۹

اسطوره کشتی ایران به آمریکایی‌ها «نه» گفت

اسطوره کشتی ایران گفت: پیشنهاد مالی آمریکایی‌ها خیلی خوب بود، اما نتوانستم قبول کنم.
اسطوره کشتی ایران به آمریکایی‌ها «نه» گفت

عبدالله موحد با حضور در برنامه ورزش و مردم درباره بازگشت مجدد به ایران، گفت: ده روز است وارد کشور شده‌ام. اینجا ۲ حسن دارد؛ کسی که قهرمان می‌شود برای زادگاهش زحمت می‌کشد و دوم این که مردم او را می‌شناسند، اما در خارج شاید افراد نزدیک تو را بشناسند، اما همه مردم تو را نمی‌شناسند. زمانی که در ایران قهرمان می‌شدم هر کجا می‌رفتم برایم گوسفند می‌کشتند. هیچ‌وقت این محبت‌ها را فراموش نمی‌کنم. وقتی از مسابقات برمی‌گشتیم مردم از فرودگاه تا منزل از ما استقبال می‌کردند.

کار برانکو به ایرانی‌ها افتاد

چهره پرافتخار کشتی و ورزش ایران که در ۶ سال متوالی از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰ موفق به کسب ۶ طلای جهان و المپیک شده است، درباره این که چرا در المپیک جهانی ۱۹۶۴ با وجود نداشتن باخت به مدال نرسید، گفت: ما در فدراسیون جهانی نماینده‌ای نداشتیم که از ما دفاع کند. روسیه و بلوک شرق و ترک‌ها هر کاری می‌خواستند می‌کردند وگرنه در المپیک ۶۴ هم به مدال می‌رسیدیم. تیم ما همیشه خوب بوده، اما هیچوقت نماینده‌ای در فدراسیون جهانی نداشتیم.

او درباره شیوه بدنسازی خود در زمان کشتی، خاطرنشان کرد: من همیشه مواظب بودم بدنم در فرم خوبی باشد. همیشه با وزنه کار می‌کردم در حالی که خیلی‌ها اعتقاد داشتند نباید کشتی‌گیر این کار را انجام دهد. همان‌طور که در شعرم گفته‌ام در کشتی زور و فن و عقل و جرات لازم داریم تا به قهرمانی برسیم.

موحد در پاسخ به این سوال که چگونه به این افتخارات رسیدید؟ گفت: پدر من یک معلم بیش‌تر نبود؛ آن‌وقت‌ها هم معلم‌ها خیلی کم حقوق می‌گرفتند. برادران من هم معلم بودند. هیچ‌وقت زندگی سطح عالی نداشتیم، اما آدم می‌تواند اراده کند و دست به کار‌های بزرگ و سخت بزند. من همیشه اعتقاد داشتم آدم یا نباید کاری را بکند یا این که اگر شروع کرد بهترین آن را انجام بدهد. اگر با همه وجود زحمت بکشید دیگر بعد از آن غصه نمی‌خورید چرا که غصه خوردن فایده ندارد. زمانی‌که در اردوی تیم ملی همه بچه‌ها خواب بودند من تا شمیران می‌دویدم و با ماشین برمی‌گشتم. وقتی می‌آمدم بچه‌ها هنوز خواب بودند. بدون زحمت امکان ندارد به جایی برسید. آقای نصیری هم که افتخار وزنه‌برداری ماست زندگی خوبی نداشت، اما با زحمت زیادی به افتخارات بزرگی رسید.

دارنده ۶ طلای جهان و المپیک کشتی آزاد، افزود: جوانان بدانند به راحتی به سطوح بالا نمی‌رسند. ورزش هم مثل مدرسه است وقتی زحمت بکشید شاگرد اول می‌شوید و به بالا می‌رسید.

وی در پاسخ به این سوال که آیا کشتی را دنبال می‌کنید؟ گفت: آن‌طور نگاه نمی‌کنم. پسرم باشگاه بزرگی در آمریکا دارد و نوه‌ام کشتی‌گیر است و در منطقه خودشان قهرمان شده است. به نظرم کشتی‌گیر خوبی است. البته پدرش یک مقدار زود او را در کشتی گذاشته است و باید مراقب باشد او آسیب نبیند.

موحد با اشاره به عشق خود به وطن، تصریح کرد: واقعیت بگویم در این سرزمین بزرگ شدم و از این آب و خاک استفاده کردم و پرچمدار تیم‌مان بودم. این‌ها را نمی‌شود فراموش کرد و در مغزم حک شده است.

او درباره این که آیا نوه‌اش برای حضور در کشتی ایران علاقه دارد یا خیر؟ گفت: نوه‌ام در منطقه‌ای که در آمریکا هستند قهرمان شده، اما نمی‌توانم به او که در آمریکا به دنیا آمده و آن‌جا بزرگ شده است بگویم بیا برای ایران کشتی بگیر. 

این پیشکسوت شاخص کشتی ایران، با قدردانی از زحمات همسرش گفت: زمانی که در دوران قهرمانی ممنوع الخروج بودم همسرم به من خیلی کمک کرد. من آسیب دیدگی شدید پیدا کردم، اما به جای این که من را معالجه کنند من را ممنوع‌الخروج کردند. ۱۳ بار پرچم ایران را بالا بردم و هیچ‌وقت کسب این افتخارات را فراموش نمی‌کنم.

موحد در پاسخ به این سوال که چه خاطره‌ای از تختی دارد؟ خاطرنشان کرد: خاطرات زیادی دارم. اردو‌های زیادی با هم بودیم. تختی پهلوان بی‌نظیری بود، اما بی‌جهت اسم او را زیادی بردند که نشان دهند مخالف دولت است در حالی که او مخالف دولت نبود. با تختی شطرنج بازی می‌کردم و بیش‌تر او را می‌بردم. کشتی‌گیر اگر فکرش کار نکند امکان ندارد کشتی گیر خوبی شود. چیز‌هایی هست که مردم کم‌تر توجه می‌کنند. این راحت نیست یک کسی بیاید مثل تختی پهلوان شود. او پهلوان خیلی خوبی بود.

موحد در واکنش به این موضوع که برخی کشتی‌گیران امروزی تا به یک مدال می‌رسند نگاه بالا به پایین به دیگران دارند، گفت: من اگر به این چیز‌ها فکر می‌کردم همان مدال دوم را گرفتم باید کشتی را رها می‌کردم. به ما نمی‌رسیدند و من روی پای خودم ایستادم. همه هم‌دوره‌ای‌های ما زحمت کشیدند تا به یک جایی برسند. کمک خاصی به ما نمی‌کردند. من این همه مدال گرفتم کمکی به من نکردند فقط یکی دو بار محبت کردند یک کمکی کردند.

موحد درباره ماجرای رد درخواست حضور در کادر فنی تیم ملی کشتی آمریکا که از سوی باب داگلاس، سرمربی آمریکا به او داده شد، خاطرنشان کرد: باب داگلاس هم حریف من بود و او را بردم. به من زنگ زد و گفت می‌خواهم ببینمت، گفتم بیا. او فقط به این فکر بود که به تیم ملی کشتی آمریکا بروم و به آن‌ها کمک کنم. ولی من نتوانستم خودم را راضی کنم. کسی فکر نکند من آدم خیلی متعصبی هستم، اما در وطنی که بزرگ شدم نمی‌توانم به خارجی‌ها یاد بدهم که بچه‌های ما را شکست دهند. تو ذوق او هم نزدم و شب هم خانه من ماند. حقوق خوبی هم می‌دادند، اما گفتم باب نمی‌توانم این کار را انجام بدهم.

وی درباره تحصیل در کنار ورزش کردن، اظهار کرد: ممکن است یک بی‌سواد هم بیاید قهرمان شود، اما کسی که تحصیل کرده باشد هر کاری را بهتر می‌فهمد. مگر من مکانیک بودم؟ وقتی به آمریکا رفتم نخواستم از کشتی درآمد داشته باشم، اما کار‌های سنگین مکانیکی می‌کردم. آدم اگر تنبل نباشد و بخواهد خیلی راحت کار یاد می‌گیرد. مگر خیام، حافظ، سعدی ومولانا کسی به آن‌ها یاد داده که این همه شعر گفتند؟ من تاریخ‌های مختلف را خواندم؛ کتاب شعر هم می‌خوانم و خودم هم شعر‌های زیادی دارم. خانه‌ام در آمریکا ۳ یا ۴ هکتار است، اما کار‌ها را بیش‌تر خودم انجام می‌دهم. انسان توانایی‌های مختلفی دارد، اما آدم باید سعی کند از آن‌ها استفاده کند. من مکانیک نبودم، اما این کار را در آمریکا یاد گرفتم و آنجا را اداره می‌کردم.

دارنده ۶ طلای جهان و المپیک، درباره رشته کشتی گفت: اصولا کشتی ورزش راحتی نیست، چون با حریف زنده سر و کار داری و حق نداری عقب بروی، در حالی که در بوکس می‌توانی دور رینگ بگردی و فرار کنی، اما در کشتی اگر فرار کنی اخطار می‌گیری. کشتی ورزشی بوده که در جنگ استفاده می‌کردند. کشور‌هایی که نمی‌خواستند در جنگ کشته بدهند از هر طرف یک نفر انتخاب می‌شد و کشتی می‌گرفتند و هر کس برنده می‌شد همه درخواست‌های آن طرف اجابت می‌شد.

موحد در پاسخ به این سوال که اگر دوباره به دنیا بیاید باز هم وارد کشتی می‌شود یا خیر؟ خاطرنشان کرد: اولا به دنیا نمی‌آیم، دوم این که کشتی گرفتن عیبی ندارد اگر بی‌مهری نکنند. من هر چه در کشتی آسیب دیدم عیب ندارد، اما بی‌مهری‌ها باعث می‌شود که از راهی که رفته‌ای پشیمان شوی. برای همه مردم ایران و جهان آرزوی سلامت و صلح دارم. صلح بین ملت‌ها بهترین اتفاق است. امیدوارم دیگر جنگی رخ ندهد و افرادی که نه سر پیاز بوده‌اند و نه ته پیاز کشته نشوند.

پیشنهاد اطلاعات

ارسال نظر

( 300 )

نظرات بینندگان

Amir
Iran (Islamic Republic of)
جمعه ۲۹ دی ۱۴۰۲ - ۱۸:۰۲
۰
دوست داریم قهرمان پرافتخار سلامت و پایدار باشی الگوی خوبی برای قهرمانان ملی مون می‌تواند باشد
ایرانی
Singapore
جمعه ۲۹ دی ۱۴۰۲ - ۱۸:۰۳
۰
موحدقهرمان ملی وپهلوان شایستهء ایران بود وهست، بزرگی و عرق ملی این پهلوان زمانی به اوج خودمیرسدکه پیشنهادآمریکاراردمیکند،امیدوارم همواره سلامت وپایدارباشد!
حجت
Iran (Islamic Republic of)
جمعه ۲۹ دی ۱۴۰۲ - ۱۸:۱۶
۰
بخدا اشتباه کرده والله اشتباه کرده
عباس
Iran (Islamic Republic of)
جمعه ۲۹ دی ۱۴۰۲ - ۱۸:۲۳
۰
عبدالله موحدها کراوات می زنند ! ریش تیغ میزنند ! و احیانا مشروبی هم میخورند ! اما وطن پرستند و ریالی به ناحق جابجا نمیکنند ..اما.. سید محمودخاوریها ریش دارند ، داغ مهردرپیشانی دارند ، چفیه می اندازند ، با شش تا انگشتر عقیق در دست در صف اول نماز جمعه هم انچنان که همگان میدانند !! ..
شبگرد بیدار
Iran (Islamic Republic of)
جمعه ۲۹ دی ۱۴۰۲ - ۱۸:۳۲
۰
آفرین بر این اسطوره کشتی که بعد از چهل سال عشق و حال و پذیرائی در امریکای جنایت کار .
دست رد به سینه آنها زد. قبول نکرد که در امریکا مربی شود.
آقای موحد ما هم خاک تشک خورده ایم.
آمریکا دانگیبل ها را داشت که شما در آخرین کشتی در برابر ا روی تشک حاضر نشدید .
چون دانگیبل از قدرت زیادی بر خوردار بود.
امیرحسین ر
Iran (Islamic Republic of)
جمعه ۲۹ دی ۱۴۰۲ - ۱۸:۴۶
۰
این از بزرگیت بوده.ولی دانش داشتن تجربه در هر کار باید در اختیار کل بشریت باید استفاده شود.الگو بودن کم اول بودن زیاد.
ناشناس
Iran (Islamic Republic of)
جمعه ۲۹ دی ۱۴۰۲ - ۲۰:۰۵
۰
این یعنی اصالت واصل نسب درست داشتی وگرنه مثل خیلی فورا میپریدی تو دامن آنگلو ساکسونها
سیداحمد
Iran (Islamic Republic of)
جمعه ۲۹ دی ۱۴۰۲ - ۲۰:۲۹
۰
درودبرشما که برای همه مردم دنیا و هم وطن خود آرزوی سلامتی کرد
هموطن
Iran (Islamic Republic of)
جمعه ۲۹ دی ۱۴۰۲ - ۲۱:۲۹
۰
بنام خداوندی که امثال تو را آفرید،فکر داد،نیرو و انگیزه داد و امروز پیام دهنده ی انسانیت از برکات لطف خدا هستی،من برا اولین بار شما را شناختم ولی قول میدهم همیشه به یاد وجودت پرافتخارت،افتخار کنم و در راه زندگی شما را الگوی خودم کنم،
پدر عزیزم دست بوست هستم با افتخار
(یکی از فرزندان ایران زمین)
ابدالی
Iran (Islamic Republic of)
جمعه ۲۹ دی ۱۴۰۲ - ۲۱:۵۲
۰
استاد عزیز همیشه سایه شما بالای سر خانوادت باشه انشالله. از مصاحبه شما درسهایی گرفتم، دمتون گرم گرم.
ناشناس
Iran (Islamic Republic of)
جمعه ۲۹ دی ۱۴۰۲ - ۲۳:۳۸
۰
درودبرشرفت ای کاش سلبریتیهای وطن فروش که چوب حراج به سهم خودشان ازایران مظلوم آماسر بلندرازده اندونوکری ومذدوری آمریکایی هاواروپایی های کثیف وجنایت کاررامی کنند یک جو شعور امسال شما بزرگواران راداشتن ولی افسوس که لیاقت انهاوهمفکرانشلن همان گاو شیردهی که ترامپ صادقانه گفت می باشداگردشمن شناس بودیم...
ناشناس
Iran (Islamic Republic of)
شنبه ۳۰ دی ۱۴۰۲ - ۰۰:۳۸
۰
دمت گرم
ناشناس
Iran (Islamic Republic of)
شنبه ۳۰ دی ۱۴۰۲ - ۰۰:۴۰
۰
عزیزی مرد
حسین
Germany
شنبه ۳۰ دی ۱۴۰۲ - ۱۴:۲۷
۰
خیلی خوب بود موحد کبیر
واقعا تک بود عصر خودش
ا
Iran (Islamic Republic of)
شنبه ۳۰ دی ۱۴۰۲ - ۱۴:۴۹
۰
دست‌بردارید‌از‌عوامفریبی..احتمالا‌سر‌مبلغ‌قرار‌داد‌‌بمشگل
خورده..عمریه‌اونجا‌زندگی‌میکنی‌شما‌ها‌حرمت‌میزبان
رو‌هم‌ندارید..حالا‌اخی‌شده..اینا‌‌زاده‌جایی‌هستنند
که‌از‌شعار‌ها‌و‌حرفا‌زیاد‌میزنند...اکبر‌طبری‌یادتونه؟

آخرین مطالب